Welcome!
Feel free umangal sa mga walang kwenta kong mga post. =D Salamat sa pagvisit.^^PayPal WishList | Earn Up to $100
This is a good news. Paypal.com has a good offer. Now you can earn up to $100 from Paypal Wishlist. What is Paypal Wishlist? It is facebook application ease people to buy product on their wishlist. In this program, PayPal will give you up to $100.
It’s easy to start this promo event. You just register to Paypal Wishlist program, then you’ll generate $1 directly to your earning. After that what you need to do is just referring your friend to do the same thing, and you’ll get $1 for everybody registered through your referral link. Through this way, you can earn up to $100. Easy way right?
Here is simply details on How it works:
1. You should have Facebook account. Have not yet? Register www.facebook.com
2. Click here to join PayPal WishList application
3. Submit your Paypal email address at the form provided. If you don’t have Paypal account, just make one through Paypal.Com
4. You get $1 after joining Paypal Wishlist
5. Create and share your wishlist to your friends
6. Youll earn $1 for every friend you refer who add Paypal Wishlist application
6. Youve got money
In order to qualify for this Program, you must follow their Terms & Condition:
1. Successfully complete registration for a new PayPal account within the Promotion Period or already have an existing PayPal account prior to the Promotion Period. If you don’t have Paypal account, just make one through Paypal.Com
2. Submit to PayPal via the Paypal Wishlist and within the Promotion Period, the email address to which your PayPal account is linked;
3. Be at least of 18 years of age, and have a PayPal account with a valid registration address in relation thereto located in India, Thailand, Malaysia, Korea, Vietnam, Philippines, Indonesia or Singapore (Eligible Countries);
4. Have a PayPal account in Good Standing, with current contact information throughout the Promotion Period. In order for an account to be deemed in Good Standing as that term is used herein, the account must not have a hold status and/or be suspended or past due as of December 31st, 2009; and
5. Complete the downloading of the Paypal Wishlist, and use the same to create a PayPal WishList, within the Promotion Period.
You will be entitled to $1 USD for your own Paypal Wishlist, plus an additional $1 USD per friend who uses your invitation to create his or her own PayPal WishList, provided your friend has a PayPal account. Each person is only entitled to create one (1) PayPal WishList. For the avoidance of doubt, in the event your friend receives more than one invitation, only the person whose invitation is used to create the formers PayPal WishList, will be entitled to the $1 USD.
You will be notified by PayPal no later than February 28th, 2010, via email or any other method as PayPal may from time to time determine, of how much you have earned.
Prizes will be credited to your PayPal account as per your submission to PayPal via the Paypal Wishlist, no later than February 28th, 2010. If you do not provide Paypal.com with this, Paypal will not be able to deposit your earnings.
To submit the PayPal email address you would like linked to your PayPal WishList, go to the Paypal Wishlist and click the link below to the ’submit your email address’ in the upper left side of the page. Any cash prizes to be paid to your PayPal account, will be credited in the currency as set out herein and currency conversion fees (if applicable) or any other related fees, will be borne solely by you.
If you still do not have an account at Paypal, you can register by clicking on this banner:
Matagal ko na dapat ito naisulat, ngayon lang ako naka move on ng tuluyan (ngayon ko lang naramdaman na wala na, tapos na).
Magdadalawang buwan na din pala. Parang ang tagal pero tila ambilis din na nakalipas ang mga araw.
Ang iyong biglaang pagdating na hindi inaasahan ng kahit sino, maging ako man. Alam mo na kahit marami na ang tulad mo na dumating sa aking buhay, iba ka pa rin sa lahat. Ikaw lang ang tanging nakagawa ng maraming pagbabago sa aking sarili, buhay at pamumuhay.
Naaalala ko pa ang mga tawag mo tuwing hating-gabi, ginigising pa nga ako ni papa noon dahil lang dun sa pang aabala mong yun. Sikat pala noh, napapanood din kasi kita sa tv at lagi ka pa ngang napapagkwentuhan kung saan saan, sa school, sa palengke, at maski na sa kanto lang. Di mo naman kaagad sinabi sa akin na dadalaw din pati mga friends mo, edi sana napaghandaan din namin ang pagdating nila.
Masaya na naman ako noon eh. Maski nung wala ka pa. Normal ang buhay ko. Ngunit dahil sa’yo, nilisan namin ang aming tahanan. Nakitira sa iba. Araw-araw isda na lang ang inuulam, kung hindi naman ay sardinas (isda pa din). Maswerte na kung may corned beef o tuna. Pero salamat pa din sa yo, andami na naming bigas at delata.
At ngayong wala ka na, ayoko nang bumalik ka pa! Maayos na kami ngayon. Sa sarili na naming tahanan kami ulit nakatira. Balik na kami sa dati, sa aming normal na buhay. Ngunit hindi ko pa din naman mawawaglit sa aking puso at alaala na minsan sa buhay ko ay may nakilala akong “Ondoy and Friends”.
Ang swerte mo sa akin, unang una, mahal na mahal kita.
Ang swerte mo sa akin, hindi kita kayang saktan, kahit lagi mo akong kinukurot, sinusuntok at sinasabunutan.
Ang swerte mo sa akin, inililibre kita basta kaya ng budget ko.
Ang swerte mo sa akin, mabait ang mama at papa ko, pati na mga pinsan at tita ko.
Ang swerte mo sa akin, kahit may tampuhan, di naman umaabot sa malalang sitwasyon.
Ang swerte mo sa akin, ikaw pwedeng magalit, ako hindi.
Ang swerte mo sa akin, andito ako lagi, tumutulong sa pag gawa ng assignment, project at reports mo.
Ang swerte mo sa akin, nagpapa alam pa ako kung mag iinuman kami, pero dahil sinabi mo, di na din ako mag iinom pa.
Ang swerte mo sa akin, may tiwala ako sayo.
Ang swerte mo sa akin, nangingiti at natatawa ako kahit kasama lang kita.
Ang swerte mo sa akin, kahit madami dyan na mas mataas ang kartada kesa sayo, wala akong pakialam sa kanila, pangwasakan at pang notebook lang sila.
Ang swerte mo sa akin, sobrang sweet at cheezy ko diba.
Ang swerte mo sa akin, ipagluluto kita ng kahit anong gustuhin mo. Kahit di ako marunong magluto.
Ang swerte mo sa akin, di ko kayang matulog kung alam kong wala ka sa bahay nyo. Kahit na 9:00pm pa lang ay antok na antok na ako.
Ang swerte mo sa akin, nakokontrol ko ang pagseselos ko. (oo! Nagseselos din ako!)
Ang swerte mo sa akin, di ako naninigarilyo, walang bisyo, hindi adik. (Hobby lang ang dota.XD)
Ang swerte mo sa akin, di kita ipagpapalit sa dota.
Ang swerte mo sa akin, di ako nagcucutting class para lang makasama ka.
Ang swerte mo sa akin, di ako pala away.
Ang swerte mo sa akin, dahil hindi “long distance” ang kulang kulang 40 kilometers na layo ng bahay natin para sa akin.
Ang swerte mo sa akin, hindi ako bobo. Honor ako nung bata ako.XD
Ang swerte mo sa akin, nahihintay kita, kahit sobrang bagal at tagal mo.
Ang swerte mo sa akin..
Ang swerte mo sa akin, wala ka ng hahanapin pa.
Pero sa totoo lang, di ko lang masabi na,
Reverse psychology lang.
Na mas maswerte pala ko.
Ang swerte ko sa’yo, ang una mong minahal ay ako.
(si Fritz, ang pinsan ko na kasama ko pagpaparehistro)
Bago lang ako nakapag parehistro para maging botante sa darating na eleksyon sa taong 2010 (“last-minute” parehistro na ba yung maituturing?), first time ko ito, ganun lang pala yun. Natatakot akong lumakad mag isa, kaya nga ngayon lang ako nakapagpatala.
Pero wala palang dapat ikatakot, kelangan mo lang:
1. Maligo at magsuot ng matinong damit. Para cute ka sa piktyuran.
2. Magdala ng sariling bolpen. Para sigurado. Kahit ano daw kulay, wag lang pula.
3. Agahan ang punta sa patalaan. Buti na lang maaga kami nakapunta, konti lang ang nandon at naasikaso agad kami. Yung mga bagong dating ay naubusan pa ng form (wat da). May choice sila, bumalik na lang ulit o magpaxerox(wat da. Gastos pa).
Pagdating mo dun magsabi ka na kagad na magpaparegister ka. Hingi ka ng form, fill up-an, wag kabahan dahil madali lang naman, para ka lang nagsu-Sudoku.
Pagkafill up ng form, dalhin dun sa (di ko alam ang tawag), basta sa nagbibigay ng number daw. Isesearch ka sa database nila, at makikita mo ang yong mga kaapelyido (nanay, tatay).
At pag may number ka na, punta na dun sa (isa pang di ko alam ang tawag), basta, ibigay ang form mo. Ieencode ang mga details mo. Check mo lang baka mali ng ispeling. Pagkatapos nun, pirma ka na electronically, at kukunin na ang iyong finger prints electronically. At ang huli ang mukha mo. Piktyur piktyur. Smile! (Say “pwet”! ;D ).
Pero di pa pala tapos, lilibagan pa ang iyong mga hinlalaki. Kelangan pa ng thumbmarks( left & right ) mo sa 3 na kopya nung form.
Akala namin, madaming steps, konti lang pala. Ganun lang pala. At ang next step ay… Ang pagpili ng iboboto. Pero matagal pa yun.
Kya sa hindi pa registered jan, pede pang humabol! Tara wag nating sayangin ang boto. Sige ka, wala kang karapatang umangal sa pamahalaan kung hindi ka naman bumoto.
*(anlupet ng nakapaskil na to sa may pinto ng admin building ng school namen.)
Wans apan a taym, may isang bata na gumradweyt ng kinder, balidik ang loko. He wants to be a doctor pa nga daw, at naka costume pa ng BigBadWolf (sa mini play nila na LiL Red Riding Hood) maski maliit sya.
Six years later, gumradweyt ulit yung batang to. Balidik ulit ang loko sa Mababang Paaralan ng Sipsipin pa rin. Naala ko pa yung kinanta nya na “parang kaylan lang, ang mga pangarap ko’y kayhirap abutin, dahil sa…” (-sing-) na wala sa tono.
And then, nasa Hayskul na sya, at gumradweyt ulit. Kaso sa pagkakataong ito, hindi na sya balidik, kundi 3rd placer na lamang. And he live, happily ever after, somehow.
Simula nun ay di ko na binigyan ng big deal ang matataas na grade. Nasa college na ako at hindi man lang sumagi sa isip ko nung kahit nung hayskul pa ako na maging isang ‘cum laude’ . Basta pumasa lang, ay okey na sa akin. Ang mahalaga naman ay ang natutunan ko, hindi ang grades ko. At yun ang pinangHawakan ko.
Kaya naging tamad ako. Naging asa sa mga kaKlase. Sa kopyahan, sa leakage, sa kopyahan ulit. Pero nakasurvive pa din, nakalusot sa “Retention Exam” at naging 3rd yr ECE student, at scholar pa din ni Gob. Ynares (RCSF).
*nagawa pang magyabang ng lOko. (^^,) \pagbigyan.*
Pero ang lahat ay nagbago ng napakabilis, pero kung titignan sa kalendaryo, madaming buwan din pala.
Prelim 4.2, Midterm 3.3, what da?! Electronics. San ko napulot yang grades ko na yan? Di ko alam. Hahah. Ok. Papasa pa ako kung makaka 1.5 ako sa Final grade, na napakahirap. Engineering Mechanics. Bakit?!! Removal. Bagsak pa din. Waa!!
Ian, anong nangyayare sa ‘yo?
*teka teka. Kuha ako tissue. (*,*)
Ang sagot ay hindi ko din alam. Pero alam ko na ang gagawin ko. May nagtanong sa akin,
“Ian, anong pangarap mo?”
sagot ko. Wala. E bakit daw ako nag aaral? Sabi ko naman, “dahil yun ang normal. Kasi pangarap ng magulang ko na maging engineer ako, hindi akin. Kaya wala.”
“e bakit ka may gf?”
“kasi gusto ko maging masaya”
“ayun!!”
__
Yung Electronics ko natanggap ko na kagad yun. Simula palang ng finals yun. Na kahit na ulitin ko ang subject na yun, ok lang, basta matuto lang ako. Aminado kasi ako na wala ako masyadong natutunan (naleyt kase yung libro ko.XD), na kahit mag isa lang akong bagsak dito, okey lang sa akin. Kaya nga hindi ko na ihiniling na kaawaan ako ni prop para pumasa. Ang mahirap lang ng pabahagya ay yung fact na maiiwan ako ng mga kasabay ko, pero, whatever. Ok lang.
Engineering Science. Mechanics (Statics). Ang dame ko natutunan dito! Talaga lang ambaba ng midterm ko. Kaya sa pag uulit ko nito, pasa na ako dito. Masteral na kumbaga. Naging careless lang siguro ako. Enjoy ko nga ang maganalyze muna bago magsolve. Dale ka na sa aken sa muli nating pag haharap. Di ko kase agad nakita ang PANGANIB ng subject na to.
Yun lang namang dalawa ang bagsak ko. First time ko to. Iyak ako! Hahah. Kaya ayun 3 na lang ang subject ko ngayong sem. Makakapag pokus na ng matindi sa, *OOPS! Hindi sa dota nor gf.XD* mga subjects. (^^,)
Una ko ng nilapit ito kay mama, hindi naman sya nagalit sa akin, yung mga sinabi nya, nagpagaan ng loob ko. Kaya fight pa din ako! Kay papa naman, si mama na daw ang bahala. Whew.(o.O)
Mahirap naman daw kasi talaga ang Engineering (may dahilan?XD.Haha). Ito na siguro ang turning point ko. Sa pangyayaring ito na magbabago sa akin. Ano nga ba ang dapat baguhin?
Basta ang sure ko, di na ako babalik sa scholarship office sa Antipolo (once pa lang ako nakapunta, kakalipat lang kasi from Capitol – Pasig).
Parang ang gaan pa kasi, madami kami. Hahah. Nadadaan na lang sa biruan para di madown. Time machine nga daw, babalik sana, at babaguhin ang mga pagkakamali, mga pagwawalang bahala sa pag aaral, kaso wala nun eh. Ang kaya ko nalang kontrolin ay ang mangyayari sa hinaharap.
Wala.
Hindi ako makali sa kung saan ba talaga mag popost ng blog posts.Hahah.
Pero dito na nga lang siguro. Oo dito na nga.
Mapagtutuunan ko na to na paskilan ng mga walang kwentang laman ng utak ko na napapanis lamang at nililipad ng hangin.
OopS! Hindi bawal mag c0mment. Di ako magagalit. Heheh. Ay teka, advert ko na din pala yung mobile tech blog ko. “METRONOME! Koleksyon ng mga kaalamang pang mobile (s60v2) para sa mga pinoy.tnt”
Ung i.Ph, blogger, mp, fs blogs, mga wp blogs, lj, at iba pa. Babye na muna sa inyo.^^
*note: sa nakakakilala sa akin, wag nyong ipagsasabi itong site na ito.XD
Tears of the Blue Sky
August 1
Its raining again, I wonder why it always rain when I come to see her.
I’ve waited again, just as usual. But everything’s worth the wait.
I was thinking, she wouldnt come, because rain pours evenly, stops abruptly, and pours again.
But she came. I’m very much glad to see her again. The scent of her hair, her smile, her stare. I like them, I missed them.
She had her umbrella. So we’ve shared.
Its always been like this, having trouble deciding where to go. We wanted a place where we can be alone.
I heard the word ‘Tanay’ from her. So were off to that place.
What I am planning was, to drop by first at the church then we’ll walk on the street, tracing back the trails we’ve walked on last April 4.
I thought the rain got tired. It messed with the plan.
Staying inside the church doesnt seems a bad idea. Few moments of silence (thanking Him again). We were comfortably sitting and making ourselves cozy and warm.
How I wish time would be slower.
Its just an hour. An hour but every second counts.
At last, the rain got tired, a little, for sure. Its time to go home. We walked on the cold street up to the jeep station. She said it was cold. So I did wrapped my arms around her, tighter this time, thats the only thing I can do. I was holding the umbrella up though.
Few more seconds, and she’s on her way home.
As for me, walking in this wet street up to the station, isn’t that bad, because at least I’m happy, a lot!
Iyun na nga. Ian Albert talaga ang pangalan ko. Gusto ko makilala lahat ng Ian Albert sa mundo buhay man o nabuhay. Madami ngang Ian sa mundo, madami ngang ALBERT sa mundo, pero iGOOGLE mo. Ako ang nag iisang IAN ALBERT AUSTRIA. (type mo, ian albert austria tapos hit mo yung im feeling lucky, hehehe)
Yung “Ian” ay kinuha kay Ian Hunter. English rock singer/songwriter at member ng Mott the Hoople. Rakista pala si papa. Naisip ko tuloy na panu kung pangalanan ko din kaya naman ng Chicosci yung anak ko? O di kaya naman ay Typecast, magsulat din kaya sya ng ganito? Pero astig.Haha. (sabi nya kasi pangalan daw ng Banda yun. 
)
Enjoy na enjoy din akong makinig sa kwentong banda ni Papa eh. Marami syang mga bandang ibinibida sa amin ng utol ko. Mga rock at metal yun malamang. Kaya pala long hair si papa noon. Xp
Dapat daw Ian Floyd ang pangalan ko. (Panget..Wahaha!) Dahil na naman sa banda na Pink Floyd. Adik. Buti na lang sa kapatid ko napunta yung Floyd.
Ayon sa libro, ang Ian ay Celtic form ng John. Astig! Hehe. Means “God is gracious”
Alleth. Oo. Ian Alleth. Isa pa sa muntikan na. (Panget ulit..Wahaha!) San ba nila napulot yun? Unique at kakaiba pero parang ang sama ata sa tenga, depende sa bigkas. Di ko maimagine.. (waah!)
Pero ang final finish product. Ian Albert. Seryoso, yung Albert daw ay ginaya kay Lolo Einstein, sabi ni Tita. Para daw maging matalino. (anung konek/epek?). Pero Oo nga noh. Parang ang talino ko nga talaga pag yun ang tawag sakin…
Kaya dun na nagsimula yung Ian Albert. At Proud ako. 
Ian Albert
maniwala ka:
http://en.wikipedia.org/wiki/Ian_Hunter_(singer)
http://en.wikipedia.org/wiki/Pink_floyd
http://en.wikipedia.org/wiki/Ian
http://www.google.com.ph/search?q=Ian+albert+austria
Ipinanganak ako noong ika-94 na araw ng taong 1991 ayon sa Gregorian calendar
Kasabay ng pagkamatay nina Senator John Heinz ng Pennsylvania at ng anim pang tao sa banggaan ng kanilang eroplano sa isang helicopter dun sa may elementary school sa Merion, Pennsylvania.
Kasabay ng pagsilang kay Jamie Lynn Spears na isa ngayong aktres at singer sa Amerika. Sa kabilang banda naman, namatay si Forrest Towns na isang Amerikano din, isa syang atletang mahilig tumalon sa mga hurdles, si Edmund Adamkiewicz, isang Alemang footballer, Max Frisch na isang Swesong manunulat at si Senador H. John Heinz III.
Ginugunita naman ng ibang bansa ang International Day for Landmine Awareness and Assistance (bakit kaya ang Pilipinas hindi? Edi sana walang pasok. Sabagay ibang mines nga pala ang madami sa atin). Sa Taiwan at Hong Kong naman, saktong may Children’s Day na ipinagdiriwang (ang saya pala maging bata dun). Isabay na din natin ang Feast day ni Saint Isidore of Seville.
Masyado naman palang naging busy ang Amerika, Hong Kong, Taiwan at syempre ang Pilipinas noong ika-94 na araw ng 1991. Lalo na sa isang bahay sa dulo ng Linis, Brgy. Sipsipin.
Sabi nga, “pag may nawala, may dadating”. Parang pag may namatay, may bagong isisilang. Sa katotohanang minu-minuto ay may namamatay at may isinisilang din sa buong mundo.
Naimagine ko tuloy kung pano natataranta si Lola at si Papa na first time magiging tatay, gaya ng mga napapanuod ko sa tv.
Alas dos ng madaling araw, may babaeng umiire. Nanay ko yun. At sa tulong ng kumadronang nakalimutan ko na ang pangalan (alam ko yun noon), ay nakalabas din ako. Pinalo din kaya nya ako sa pwet gaya ng ipinapakita sa tv?
Magdiwang ka mundo, dahil nadagdagan na naman ang elite sa mundo. Magdiwang ka Pilipinas, dahil nadagdagan na naman ang pag-asa mo.
Kaya sa aking kaarawan, na malamang ay di mo pa alam(magbilang ka na kase), batiin mo ako ha. Ililibre kita ng Ice Cream. Clue: bakasyon na yun.
*source: manong wikipedia, tatay ko, alaala ko.
RSS - Posts